Η θεατρική συγγραφέας Γεωργία Σύκα μας συστήνει 12 θεατρικά έργα της. (Μπίτερ Λοβ & Μαύρες Γάτες, εκδόσεις Βακχικόν, Δώδεκα θεατρικά έργα αναζητούν αναγνώστες για να ακουστούν – Δώδεκα θεατρικά έργα αναζητούν σκηνοθέτη και ηθοποιούς για να συνομηλίσουν επί σκηνής – Δώδεκα αυτοτελείς μικρές ιστορίες -ίσως- συνδέονται μεταξύ τους με κάποιο τρόπο ή ίσως και όχι… )
–Υπάρχει κάτι κοινό που συνδέει όλα τα θεατρικά έργα μεταξύ τους; Κι αν ναι, ποιο στοιχείο είναι;
Το μόνο κοινό στοιχείο είναι ίσως η θεατρική φόρμα γραφής. Ως προς το περιεχόμενο, κάθε έργο είναι αυτοτελές και δεν συνδέεται με κάποιο άλλο, τουλάχιστον με δική μου συνειδητή πρόθεση. Ωστόσο, έπειτα από συζητήσεις που έχω κάνει με διάφορα άτομα που διάβασαν το βιβλίο, συμπεραίνεται ότι οι αναγνώστες δημιουργούν δικές τους θεματικές συνδέσεις ανάμεσα σε κάποια έργα και αυτό είναι κάτι που με εκπλήσσει ευχάριστα.
– Θεωρείς ότι κάποιος αναγνώστης μπορεί να εισπράξει τα μηνύματα ενός θεατρικού, χωρίς να το έχει δει σαν ολοκληρωμένη παράσταση παρά μόνο διαβάζοντάς το;
Τα θεατρικά έργα γράφονται κατά βάση για να ολοκληρωθούν πάνω στη σκηνή. Σαφώς η πρόσληψη σε ένα πρώτο επίπεδο υλοποιείται κατά την ανάγνωση, όμως το σκηνικό ανέβασμα δίνει σίγουρα μια πιο τρισδιάστατη και ζωντανή υπόσταση σε μια ιστορία.
– Όταν γράφεις ένα θεατρικό, αφήνεις τους χαρακτήρες να σε οδηγήσουν και να ορίσουν το μήνυμα, ή το μήνυμα που θες να περάσεις ορίζει τις κινήσεις των χαρακτήρων;
Νομίζω συμβαίνουν και τα δύο κατά κάποιον τρόπο!
– Ποιό θεατρικό ξεχωρίζεις και γιατί;
Δεν ξεχωρίζω κανένα, γιατί όλα τα αγαπώ εξίσου!
– Ποιό σε δυσκόλεψε, ίσως συναισθηματικά, περισσότερο;
Για μένα η γραφή λειτουργεί απελευθερωτικά σε μεγάλο βαθμό, οπότε γράφοντας τις ιστορίες συνέβη μάλλον το αντίστροφο! Οι συναισθηματικές δυσκολίες διάφορων καταστάσεων ή ντοκουμέντων της ζωής και της φαντασίας, κατάφεραν να αποφορτιστούν μέσα από το παιχνίδι των λέξεων σε γραπτό καμβά.
– Ποιό έγραψες πιο ευχάριστα;
Νομίζω όλα σχεδόν το ίδιο ή καθόλου.
– Εκτός από θεατρικά, γράφεις και ποίηση. Υπάρχει κάτι κοινό μεταξύ των δύο ειδών γραφής;
Υπάρχει σίγουρα η αμεσότητα του λόγου. Για παράδειγμα, κάποια θεατρικά έργα, όπως η “Κάθοδος”, στην αρχή είχαν γραφτεί ως ποιήματα. Μετά ντύθηκαν με σκηνικές οδηγίες και έγιναν θεατρικοί μονόλογοι.
–Ποιά πτυχή του εαυτού σου εκφράζει το καθένα;
Το κάθε έργο εκφράζει σίγουρα κάποια προσωπικά μου κομμάτια, είτε αντανακλώντας μια αλήθεια μου είτε αντιστρέφοντας ή μεταπλάθοντας κάπως τη ροή χάρη στην παρέμβαση της φαντασίας και της μυθικής αναγωγής. Πάντως δεν μπορώ να ορίσω με ακρίβεια ποιες πτυχές του εαυτού μου φωτίζονται πάντα μέσα από όσα γράφω.. Ίσως είναι ένα μυστήριο προς λύση για τους αναγνώστες!
Ευχαριστώ πολύ για την ενδιαφέρουσα συνέντευξη! Εύχομαι καλό και δημιουργικό καλοκαίρι με πολλά βιβλία για συντροφιά!
Emilianna's Thoughts 